Ekmek Nasıl Tüketilmeli Kepekli Ekmek Beyaz Ekmek Farkı

Ekmek Nasıl Tüketilmeli Kepekli Ekmek Beyaz Ekmek Farkı

Buğday tanesinin bütün vitaminleri, enzimleri, mikroelementleri oğul­cukta, kabukta ve kabuk altında toplanmıştır. Tanenin merkezinde ise sa­dece “derin uyku halindeki” nişasta vardır. Buğday ıslanınca, su, enzimleri eriterek, mikroelementleri ve vitaminleri canlandırır ve nişastaya akıtır. En­zimler nişastayı hafif şekere çevirerek, oğulcuğa gönderir. Oğulcuk hareke­te geçer, filiz çıkarır ve hayat başlar. Enzimlerin buğday kabuğunun içinde hapsedilmesinin ve nişastanın uyku halinde tutulmasının hikmeti enzimle­rin nişasta ile karışmaması, buğdayın zamanından önce filizlenmemesi ve yüz yıllarca bozulmadan saklanabilmesi içindir. Dolayısıyla, buğdaydan un yaparken, kabukları (kepeği) eleyerek atmak ve sadece ağır Ölü nişastayı un olarak kullanmak cahillikten başka bir şey değildir. Peygamberimiz (s.a.v.) buna asla İzin vermezdi. Sehl İbni Sa’d radiyallahu anh: “Resulullah’ın (s.a.v.) vefatına kadar, ne beyaz ekmek, ne de elek gördüm* demiştir.

Beyaz undan yapılan ekmeğin hazmı ağırdır, kanın asitini yükseltir. Saf­ra kesesi, böbrek ve mesane taşlarına,- kılcal ve toplar damarlarda tıkanık­lıklara sebep olur. Taze mayalı ekmek ise bağırsaklarda B vitamini üreten mikropları pasifize eder. B vitamini eksikliği de sinirsel dengesizliğe ve kansızlığa yol açar. Sıcak mayalı ekmek bir çok hastalık ve bağırsak kurtla­rı için yeterli bir sebeptir. Mayalı ekmek piştikten en az 3 saat sonra yen­melidir. Fakat mayasız yufka veya doğal mayalı hamurdan yapılan tandır ekmeği bazen sıcak da yenebilir.

Taze öğütülmüş eski buğdayı kepeğini ayırmadan ömerotu veya nohut mayası gibi doğal mayayla yoğurulup tandırda pişirilen ekmek vücuda hayat verir, Hamurturuşla da ekmek yapılabilir yani hazırlanan hamurdan bir parça bir sonraki ekmek yapımında kullanılmak üzere saklanır, Tekrar hamur yapılacağı zaman maya olarak bu parça kullanılır. Bu hamurdan da bir parça saklanarak tekrar ekmek yapana kadar bekletilir. Hamurturuşla yapılan hamur geç kabarır. Örneğin, akşam hamurturuşla yoğurulan hamur ancak ertesi sabah kabarır. Ekmeğin hazmım kolaylaştırmak İçin, hamura çörekotu, zencefil, anason, keten tohumu, kakule, dereotu tohumu katılabilir, üzerine susam serpilebilir. Ekmek yaparken farklı unlar birbirine

karıştırılmamalıdır, çünkü ekmeğin hazmı ağırlaşır (buğday unu, çavdar ve­ya arpa ile karıştırılabilir). Arka arkaya 2 günden fazla buğday ekmeği ye­memek, çavdar, pirinç, arpa veya yulaf ekmeği ile dönüşümlü yemek gere­kir. Tereyağ, zeytinyağı, İçyağı, bal, reçel ve yağlı sebze yemekleriyle ekmek yenebilir. Ancak et, tavuk, balık, tahıl ve süt gibi yiyeceklerle bir­likte ekmek yemek hazmı zorlaştırır ve sağlığa zararlıdır.

Büyüklerimiz buğday ya da arpa ununu su, yağ ve bal ile karıştırarak, kü­çük ekmekler yapar, pişirmeden açık havada kurutarak yerlerdi. Böylece, başka yemeklere ihtiyaç duymadan sağlıklı bir şekilde 100 yıldan fazla ya­şamışlardır, Ancak bugün eski buğday türleri, arpa, çavdar, kara buğday ar­tık tarihe karışmıştır. Bunların yerini genetiği değiştirilmiş ve terminatör gen İle silahlandırılmış yeni tahıl türleri almıştır. Terminatör gen eklenen buğdaydan ertesi sene için tohum almak mümkün değildir.

Yüksek miktarda yapışkan albümin içerdiği için, genetiği değiştirilmiş buğdayların (tip 405-550 gibi) hazmı ağırdır. Bu tür buğday ürünlerini yal­nızca bütün tahılları iyi hazmedebilen kan grubu “A” ve “AB” olanlar haz­medebilir. Kan grubu “B” olanlar bu buğday ürünlerini hazımda zorlanırlar,- kan grubu “0” olanlar ise hazmedemezler. Kan grubu “0” olanlarda buğda­yın yapışkan albümini mide zarını aynen soyar gibi etkiler, mide asidinin yükselmesine, gastrit, ülser, H. Pylorİ enfeksiyonu, damar tıkanıklığı, ateş­li hastalıklar, kanda PH dengesizliği, alerji, romatizma, mantar, astım ve deri hastalıklarına neden olabilir. Una katılan ve ekmek yapımında kullanı­lan katkı maddeleri ile genetiği değiştirilmiş maya, zararı daha da artırır. Unda kullanılan katkı maddeleri:

• Yapışmayı önleyiciler: Oxysterİn, Oleic asit, Gliserin (yağlardan elde edilir), Amylase (domuz midesi, küf mantarı veya GM bakterilerden elde edilir), Cystein/Cystin (insan, domuz ya da at kılından veya GM bakterilerden elde edilir).

• Beyazlatıcı ve nem tutucular: El71 (Titanyumdioksit), E173 (Alümin­yum kaynaklı katkı). (“Zihin Kontrolü” ve “Katkı Maddeleri” bölümü­ne bakınız.)

• Koruyucular: Ascorbikasit, tuz.

• Kabartıcı: Sodyum karbonat.

• Sıkıştırıcı: Kalsiyum karbonat-(tebeşir).

(“Katkı Maddeleri” bölümüne bakınız.)

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here